Weekend w Amsterdamie – praktyczny przewodnik

Amsterdam to chyba najbardziej zróżnicowane miasto w Europie. Nie inaczej jest z jego mieszkańcami, którzy przybyli tam z różnych stron świata. Na turystów czekają liczne kanały z przylegającymi do nich wąskimi kamienicami, a zarazem nowoczesna architektura. To miasto ciszy – dzięki sporej ilości rowerów i znikomego ruchu samochodowego, a jednocześnie jednej wielkiej imprezy. Posiada wiele muzeów – począwszy od znakomitego Rijksmuseum, po dość nietypowe… Muzeum Haszu i Marihuany. Stolica Holandii to prawdziwa kopalnia zabytków (jest ich tam ponad 700) oraz pań trudniących się najstarszym zawodem świata (płacących podatki i wykonujących legalnie swoją pracę). Nie brak tam uroczych knajpek i wykwintnych restauracji. Jak zorganizować wyjazd i o czym warto pamiętać? Zapraszam do lektury! 

JAK DOSTAĆ SIĘ DO AMSTERDAMU?

Amsterdam odwiedziłam w czasie wymiany studenckiej w Belgii. Dotarłam tam pociągiem z Antwerpii. Drugi raz wybrałam się tam z koleżanką, również z Antwerpii. Istnieje wiele połączeń autokarowych z Polski, ale spędzenie kilkunastu godzin w autobusie to nic przyjemnego. Wypad na weekend zamieniłby się w weekendowy przejazd – nie wspominając o tym, że ceny biletów lotniczych do Holandii często są znacznie tańsze! Skupię się więc jedynie na lotach. Polecam Waszej uwadze wyszukiwarkę eSky.pl. Na tej stronie możecie wybrać najtańsze i najdogodniejsze dla siebie loty. Można upolować prawdziwe okazje – ceny za bilety w przypadku Wizzair i Ryannair rozpoczynają się już od 39zł!  Oprócz lotniska w stolicy Holandii polecam też przelot do pobliskiego Eindhoven i Groningen, po czym przyjazd pociągiem do Amsterdamu. Wyszukiwarką, która pozwoli Wam wybrać najodpowiedniejszy transport pomiędzy miastami jest GoEuro.

horizon-snow-cloud-sky-view-atmosphere-623544-pxhere.com

KIEDY WYBRAĆ SIĘ DO STOLICY HOLANDII?

Jeśli wolicie tłumy turystów, a zarazem ładną pogodę – wybierzcie się tam wiosną i latem. Nie przepadacie za tłokiem, ale nie przeszkadza Wam trochę zimna i deszczu? Kupcie więc bilety na zimowy wyjazd. Amsterdam odwiedziłam w grudniu i lipcu – podczas każdej wyprawy prezentował się świetnie. Wybór należy do Was. Jeśli szukacie mocnych wrażeń to koniecznie wpadnijcie tam 27 kwietnia na obchody Amsterdam King’s Day. Ulice zalewają turyści z całego świata (bardziej niż zwykle), a w powietrzu unosi się atmosfera jednej wielkiej imprezy – mimo, że jest to święto narodowe! W miastach tworzą się jarmarki, parady i festyny, a uczestnicy ubierają się tego dnia na pomarańczowo (ten kolor uważa się za barwę narodową Holandii). Jeśli zamierzacie odwiedzić to miasto podczas King’s Day, pamiętajcie o rezerwacji biletów i noclegów ze sporym wyprzedzeniem!

14020572811_c5c4f6e9e9_o
autor zdjęcia: Deepa Paul (flickr.com), licencja

GDZIE NOCOWAĆ?

Amsterdam nie należy do najtańszych miast, ale z pomocą przychodzą liczne hostele. Polecam Hans Bricker Hostel Amsterdam, który oferuje nocleg w pokojach wieloosobowych (miejsce w pokoju 4-osobowym to koszt 120zł)  i dwuosobowych (332zł za 2 osoby/doba). Plusy? Śniadania wliczone w cenę, dobra lokalizacja i czystość w pokojach.

Jeśli dokonacie rezerwacji klikając tutaj, otrzymacie 50zł zniżkiW zamian za skorzystanie z bookingu i zarezerwowanie noclegu poprzez ten link, 50zł powędruje również na moje konto – z góry dziękuję, a jednocześnie zachęcam do skorzystania z niższej ceny! 50zł wpłynie na Wasze konto w momencie zakończenia pobytu w danym miejscu. Poniższe zdjęcia pochodzą ze strony booking.com:

JAK PORUSZAĆ SIĘ PO MIEŚCIE? 

PIESZO: Można odnieść wrażenie, że ktoś stworzył to miasto z myślą o pieszych (i rowerach, ale o tym nieco później). Najlepszy sposób na poznanie Amsterdamu to długi spacer wąskimi uliczkami. Zwiedza się go prosto i przyjemnie. Najważniejsze atrakcje znajdują się w ścisłym centrum. Przed wyjazdem warto zainstalować bezpłatną i prostą w obsłudze aplikację MAPS ME. Jest to nawigacja, która działa bez połączenia z Internetem (potrzebujemy go jedynie w celu pobrania mapy danego miejsca). Dzięki niej można z łatwością namierzyć pobliskie atrakcje, lokale, bary, muzea, supermarkety i zlokalizować najbliższy bankomat. 

20170620_1811551463456_10201296713393134_532837675_n20170620_151954

TRAMWAJE, AUTOBUSY, METRO I STATKI pozwolą Wam dotrzeć do oddalonych miejsc. Podczas naszego pobytu skorzystałyśmy z transportu publicznego tylko 3 razy. Aby znaleźć dogodne połączenie utworzono wyszukiwarkę, która zaplanuje Wam trasę. Bilet godzinny kosztuje 2.90 euro, a nocny 4.50 euro. Kupicie je w automatach na przystankach lub w punktach informacji GVB (firma zajmująca się transportem w Amsterdamie). Czasami można je nabyć w tramwaju u pracowników sprzedających bilety w budkach wewnątrz pojazdu. Pamiętajcie o odbiciu swojego biletu w momencie wejścia i wyjścia z danego środka transportu!

Jeśli planujecie w mieście dłuższy pobyt, warto zaopatrzyć się w OV chipkaard. Należy zapłacić 7.50 euro za jej wydanie, po czym doładować ją wybraną kwotą. Kartę należy przyłożyć do czytnika podczas wsiadania i wysiadania z danego środka komunikacji miejskiej – tak jak w przypadku biletów jednorazowych. W momencie zbliżenia do czujki zostaje pobrana opłata za przejazd (jakieś 1,33 euro – taniej niż w przypadku zwykłego biletu jednorazowego).

amsterdam-2951303_960_720

Środkiem transportu, a zarazem ciekawą atrakcją turystyczną jest tamtejszy PROM, z którego można skorzystać bezpłatnie. Statek zabierze Was z Central Station na drugą stronę rzeki o niezbyt rozbudowanej nazwie – Ij. Poza nimi można też skorzystać z ciekawszych rejsów po rzece Amstel. Niestety, nie należą one do darmowych. Więcej informacji poświęconych tej atrakcji znajdziecie w kolejnym wpisie o Amsterdamie.

20170620_162504

Miasto można też zwiedzać NA ROWERACH, które zasypują je z każdej strony. Jest ich tam o 100 tysięcy więcej niż samych mieszkańców. Nic dziwnego – Amsterdam posiada ponad 500 km dróg rowerowych! Przygotujcie się nadjeżdżające z każdej strony jednoślady, które w niczym nie przypominają niedzielnych przejażdżek. Niektórzy rozmawiają przez telefon podczas jazdy, palą papierosa, prowadzą psa na smyczy czy też jadą z parasolem podczas deszczu. Przyznam, że trochę podziwiam za to Holendrów (może nie pomysłowość, ale równowagę). Myśląc o moich przejażdżkach mam w głowie wygodny ubiór – dresy, sportową bluzę i adidasy. Okazuje się jednak, że jazda na rowerze nie przeszkadza w tym, aby wyglądać niczym modelka z wybiegu – panie poruszają się na jednośladach w sukienkach, a nawet w szpilkach – wersja zaawansowana. O tym, że rowery rządzą miastem, świadczą poniższe zdjęcia:

1454914_10201296698152753_334417833_n1455862_10201296704872921_588521718_n20170620_181919

Mimo, że jest tam bezpiecznie to biorąc pod uwagę liczbę rowerów należy zachować szczególną ostrożność. Rowerzyści poruszają się po Amsterdamie z prędkością światła. Do dziś pamiętam jak jeden z nich staranował koleżankę (przyznaję, że również miała w tym swoją zasługę). Straciła przytomność i leżała sobie na chodniku przez jakiś czas. Nasza grupka otoczyła ją bezradnie, zastanawiając się czy jeszcze żyje. Kilka godzin później podczas imprezy przekonaliśmy się, że daleko jej do ostatnich chwil na Ziemi. Wypożyczalnie rowerów znajdziecie na każdym kroku. Większość z nich pobiera kaucję wysokości 50 euro i wymaga oddania w zastaw dokumentu tożsamości. Koszt wypożyczenia roweru wynosi 5-10 euro/h.

20170620_18094920170620_17375420170620_17270020170620_17180320170620_1707341549345_608601319193482_956766026_n

GDZIE ZJEŚĆ?

No i tutaj pojawia się problem, bo nie wiem co polecić. Odwiedzając Amsterdam latem 2017 roku zjadłyśmy w Hard Rock Cafe przystawkę wielkości obiadu, ogromnego burgera z konkretną porcją frytek, gigantyczny deser – brownie z lodami waniliowymi, popijając go lemoniadą serwowaną w wazonie (co jak co, ale tak wielka szklanka chyba nie istnieje). Przerywając Wasze rozmyślania nad tym, czy wiem co kryje się pod pojęciem podróż niskobudżetowa i mimo to właśnie tak określam mój wyjazd – spieszę z wyjaśnieniem. Lidka, najlepszy pracownik Hard Rocka na świecie, zorganizowała szlachetną akcję Dokarmiamy turystów. Dzięki!

20170620_143338
Hard Rock Cafe Amsterdam
dd
i to szczęście na mojej twarzy
20170620_150605
Deser też był w wazonie

Lidka mieszka w Amsterdamie od 2 lat i może Wam polecić KILKA FAJNYCH MIEJSCÓWEK:

  • Warto wpaść na obiad do Foodhallen, gdzie 20 ulicznych sprzedawców serwuje najróżniejsze posiłki – począwszy od pizzy po dania kuchni azjatyckiej. Adres: Bellamyplein 51 1053 AT Amsterdam. 
  • Kolejne miejsce na obiad to Albert Cuyp market – największy rynek w Europie, posiadający 260 stoisk. Spacerując pomiędzy punktami ze sprzedażą tekstyliów, kwiatów, roślin, warzyw i ogrodów znajdziecie mnóstwo miejsc, które serwują tradycyjne, jak i oryginalne potrawy w dobrej cenie.  Adres: Albert Cuypstraat, 1073 BD Amsterdam, Holandia
  • Bierfabriek, czyli Fabryka Piwa to doskonałe miejsce nie tylko na zimny browarek, ale i na obiad. Adres: Nes 67, 1012 KD Amsterdam.

Osoby lubiące słodycze będą zachwycone ciastkami Stroopwafels. To dwie okrągłe warstwy wafla z nadzieniem – typowy holenderski przysmak, który możecie zakupić w każdym supermarkecie. Warto dodać, że na Albert Cup Market przyrządza się je zgodnie z najstarszym przepisem. Stroopwafels wynaleziono w miejscowości Gouda (tam, gdzie powstał również ser o tej samej nazwie) w 1784 roku. Ze względu na ich niską cenę w przeszłości nazywane były ciastami ubogich (nazwa nie mogła być bardziej trafiona – pracując w Holandii w czasie wakacji jadłyśmy je każdego dnia). Statystycznie każdy Holender zjada 20 takich ciastek w roku – będąc w Holandii przez miesiąc przegoniliśmy ich w rankingu, zostawiając te statystyki daleko w tyle.

Stroopwafels_van_Markus
autor zdjęcia: Markus Stroopwafels, Wikimedia

ŻYCIE NOCNE W AMSTERDAMIE:

Zainteresowani życiem nocnym powinni odwiedzić to miasto w czwartek, piątek lub sobotę. Imprezy czekają na nich przy Leidesplein, Rembrandtplein oraz w okolicy placu Dam. Warto zwrócić uwagę na kluby Silo, RoXY i Paradiso.

Nie sposób nie wspomnieć o lokalnych COFFEE SHOP. Ażeby nikt nie przyczepił się do nazwy tego miejsca, w niektórych z nich można nawet zamówić kawę. Najpopularniejszym i najstarszym w mieście jest Bulldog przy placu Leidseplein, który gościł sporo gwiazd (ich zdjęcia zasypują  ściany w lokalu). Można tam zakupić przysłowiowe skręty i wyroby z dodatkiem marihuany lub haszyszu. Co ciekawe, zakazano tam palenia tytoniu, w przeciwieństwie do popalania serwowanego w tym lokalu przeróżnego kwiatostanu. Mimo, że zapach relaksu można wyczuć podczas spaceru po mieście, palenie na ulicy jest zabronione.

10084870205_bc5b56594b_k
autor zdjęcia: Michael Costa (flickr.com), licencja

Sporym powodzeniem cieszą się Space Brownie – tzw. ciastka z wkładką (z dodatkiem haszyszu), które można kupić w Amsterdamie dosłownie na każdym kroku. Ten niepozorny słodycz nazwano tak nie z byle powodu. Pora na Trudne Sprawy z historią opartą na faktach. Większość osób z naszej grupki zamówiła specyficzny wypiek na spółę – jak dobrze, że kolega powstrzymał nas od kupna kolejnej porcji (bo przecież nic nie czujemy, a czekoladowe ciastko jest naprawdę dobre). Spróbowałam go, nie mając zielonego (ależ wpasowało się to w klimaty coffee shop) pojęcia o skutkach. Po niecałej godzinie wieczór zamienił się w bezsensowny spacer grupy rozchichotanej niczym podekscytowane nastolatki. Zatrzymaliśmy się przy food trucku z frytkami. Niezdecydowani, po długim rozmyślaniu o zamówieniu czegoś do przegryzienia, spośród frytek oraz frytek udało nam się podjąć decyzję – zamówiliśmy frytki. Wielokrotnie próbowaliśmy odnaleźć drogę do hotelu, zapominając o swoim bojowym zadaniu kilka minut później. Kiedy w końcu się udało, spędziliśmy jakieś 20 minut w windzie (o czym poinformowała nas pani z recepcji, która poprosiła o nieblokowanie elewatora). Żadne z nas nie wpadło na to, aby przycisnąć guzik z numerem piętra. Każda próba wydania głosu kończyła się śmiechem. Być może nie wynika to z opisu tej sytuacji, ale sto razy bardziej wolę od tego po prostu piwko i imprezę, na którą nie poszliśmy przez głupie ciastko. Późniejsze cztery godziny były kompletnym brakiem koncentracji, dreszczami i problemami z poruszaniem się (to ostatnie naprawdę mnie przestraszyło – czuliśmy drętwienie nóg). Cztery lata później, podczas kolejnego wypadu omijałam witryny sklepów z tamtejszymi brownie szerooookim łukiem.

RED LIGHT DISTRICT to obszar miasta, w którym skupione są legalne domy publiczne. Mijając tamtejsze kluby, coffee shopy i kawiarnie przechodzi się również obok dużych okien, w których prezentują się panie uprawiające najstarszy zawód świata, szukające wzrokiem potencjalnych klientów. Pracują tam legalnie, odprowadzając ze swojej pensji podatki. Słyszałam, że mają jednak problem ze znalezieniem ubezpieczyciela – firmy niechętnie godzą się na współpracę z kimś, kto wybrał właśnie taką… branżę. Wieczorem i nocą roi się tam nie tylko od zainteresowanych oferowanymi usługami, ale i od turystów, którzy odwiedzają to miejsce z czystej ciekawości. W mieście funkcjonuje około 400 okien i 700 prostytutek. Jeśli i wy chcielibyście przespacerować się po tym… dosyć nietypowym miejscu, pamiętajcie o całkowitym zakazie fotografowania. Oczywiście tylko jeśli przeszkadza Wam fakt, że po zrobieniu zdjęcia niezadowolona pani wybiegnie z witryny i wrzuci Wasz telefon do kanału. Żeby było śmieszniej, wiele firm oferuje wycieczki z przewodnikiem po tej dzielnicy, które często połączone są z tzw. pub crawling (odwiedzinach wielu barów podczas jednego wieczoru). Szczegóły można poznać, klikając tutaj

light-road-street-night-city-canal-1159252-pxhere.com

CO ZOBACZYĆ? 

Atrakcji w Amsterdamie jest mnóstwo. Nie sposób poznać je wszystkie, spędzając tam jedynie weekend. W sumie to nie tylko weekend, ale i życie może okazać się niewystarczające. Kojarzenie Amsterdamu głównie z coffee shop i Dzielnicą Czerwonych Latarni to ogromny błąd. Miasto ma naprawdę sporo do zaoferowania. W osobnym wpisie pojawiły się najciekawsze (według mnie) atrakcje, które udało mi się odwiedzić podczas wizyt w Amsterdamie. A jest ich niemało! Zachęcam do zapoznania się z drugą częścią przewodnika, klikając tutaj

Co zobaczyć w Londynie w 24h? Darmowe atrakcje i gotowa trasa!

Kilkanaście lat temu Londyn nie był miastem na wyciągnięcie ręki – w przeciwieństwie do tego, jak jest teraz. Nie było tanich lotów, ani tylu informacji na blogach podróżniczych, które pozwoliłyby dokładnie zaplanować podróż i uniknąć wielu niepotrzebnych stresów. Obecnie w Londynie była chyba co druga osoba, z którą ostatnio rozmawiałam na temat tego miasta (reszta po prostu tam mieszka). W Internecie pojawiło się już 3456787654 relacji z wyjazdu i kilkadziesiąt przewodników. Mimo to, postanowiłam stworzyć moją trasę, która doskonale sprawdziła się podczas 24-godzinnego pobytu. To nie tylko sztywny plan podróży – przynajmniej takie było założenie podczas tworzenia wpisu. Znajdziecie tu również wiele informacji i ciekawostek o mieście. Mam nadzieję, że wpis zachęci Was do tego, aby spakować plecak i wyskoczyć tam chociaż na jeden dzień! 

JAK DOSTAĆ SIĘ DO LONDYNU?

Podobnie do poprzednich wpisów, zamieszczę tutaj bezinteresowne lokowanie produktu – jeśli ktoś chciałby znaleźć tanie loty do Londynu, powinien zajrzeć na eSky. Dzięki tej wyszukiwarce można wybrać odpowiedni lot pod względem terminu i ceny. Przy wcześniejszej rezerwacji można go zakupić nawet w cenie 39zł w dwie strony! Wybrałyśmy linie WizzAir, które zabrały nas na pobliskie lotnisko Luton.

lot

DOJAZD Z LUTON DO CENTRUM LONDYNU:

Skorzystaliśmy z usług przewoźnika Easy Bus (linie green line). Po wyjściu z terminala nie sposób nie zauważyć sporego parkingu z autobusami – stamtąd odjeżdża również autobus Easy Bus, który oferuje przejazd do Victoria Station. To ostatni przystanek, z którego rozpoczął się nasz spacer po mieście. Bilety można zakupić tutaj (wcześniejszy zakup = niższe ceny). Kurs autobusem możliwy jest nie tylko o godzinie widniejącej na bilecie. Można z niego skorzystać nawet z 60-minutowym opóźnieniem, ale pierwszeństwo będą mieć osoby, które posiadają bilet na konkretną godzinę. Dojazd do centrum zajmuje około 1,5h.

Podczas przygotowań do wyjazdu wielokrotnie słyszałam, że powinnam nastawić się na długie kolejki po wylądowaniu. Planując wyjazd, wybrałam więc autobus wyruszający z Luton dopiero o 9:30 (wylądowałyśmy o 7:45). Dodatkowa rezerwa czasu okazała się niezbyt przydatna. Niemniej jednak, znalazłyśmy czas na kawę, od której rozpoczęłyśmy swój dzień. Wszystko nagle stało się piękniejsze, a pobudka o godzinie 3:40 odeszła w zapomnienie (brak opcji, która pozwoliłaby wstać o normalnej porze i nie przegapić lotu). 

JAK PORUSZAĆ SIĘ PO MIEŚCIE? 

Zwiedzając Londyn według naszego planu skorzystaliśmy z londyńskiego metra (najstarszego na świecie!) jedynie 3 razy. Początkowo planowałam tylko dwa kursy. Poruszałyśmy się w obrębie pierwszej strefy. Były to dwie przejażdżki pierwszego dnia i jedna w dniu wyjazdu. Trzykrotnie zakupiłyśmy bilety jednorazowe w cenie 4,90 funtów. Układ linii metra nie należy do skomplikowanych, dlatego też transport w Londynie nie przysporzy Wam problemów.

metro

Przed wyjazdem warto zainstalować bezpłatną i prostą w obsłudze aplikację MAPS ME. Jest to nawigacja, która działa bez połączenia z Internetem (potrzebujemy go jedynie w celu pobrania mapy danego miejsca). Dzięki niej można z łatwością namierzyć pobliskie atrakcje, lokale, bary, muzea, supermarkety czy też zlokalizować najbliższy bankomat.

GDZIE SIĘ ZATRZYMAĆ? 

Po radości z powodu zakupu taniego biletu lotniczego przychodzi czas na poszukiwania  hotelu i… euforia powoli zanika. Ceny za noclegi w Londynie nie należą do najtańszych. Jeśli ktoś posiada ograniczony, a nawet baaardzo ograniczony budżet wyjazdowy, nie przeszkadza mu mniej prywatności (no ok, brak prywatności) i chciałby poznać nowych ludzi, powinien skorzystać z usług DOVER CASTLE HOSTEL. Za dobę w schludnym pokoju wieloosobowym zapłaciłyśmy 47 złotych (w cenę wliczono również śniadanie). Jedną z głównych zalet hostelu jest znakomita lokalizacja. Szczerze polecam! Jeśli zarezerwujecie nocleg klikając tutaj, otrzymacie 50zł zniżki! W zamian za skorzystanie z bookingu i zarezerwowanie noclegu poprzez ten link, 50zł powędruje również na moje konto – z góry dziękuję, a jednocześnie zachęcam do skorzystania z niższej ceny!

CO I GDZIE ZJEŚĆ? 

Polecam Waszej uwadze niewielką restaurację Ben’s Fish and Chips (200 Shaftesbury Ave, oddalone o 7 minut od British Museum). Jak sama nazwa wskazuje, serwują w niej słynne brytyjskie Fish and Chips za 9,99 funtów. W cenę wliczono kawał smażonego dorsza, solidną porcję grubych frytek, kilka warzyw (powiedzmy, że była to sałatka) i napój. Mimo, że porcja na zdjęciu wydaje się mała, w rzeczywistości była naprawdę konkretna. Nasz wyjazd był niskobudżetowy, dlatego też po resztę posiłków udałyśmy się do… Tesco.


Z W I E D Z A N I E   L O N D Y N U  –  D Z I E Ń  P I E R W S Z Y :

Plan zwiedzania zakładał przebycie 8km pierwszego dnia i 3km w dniu wyjazdu. Krokomierz twierdzi, że przeszłyśmy dwa razy więcej. Chcąc zobaczyć jak najwięcej w tak krótkim czasie przypominam o zabraniu wygodnych butów i lekkiego plecaka. O tym jakie to ważne przekonacie się, zwiedzając to miasto w 24 godziny. Zaczynamy!

pierwsza część trasy
Pierwsza część naszej trasy

6:25 – 7:45 – lot z Gdańska do Londynu Luton. Na miejscu mała przerwa na kawę (rezerwa czasu w razie kolejek podczas kontroli) i czekanie na autobus, który zabierze nas do Victoria Station. 

9:30 – 11:00 – dojazd z lotniska do centrum miasta. Wysiadamy na VICTORIA STATION i udajemy się w stronę Buckingham Palace (14 min spacerem).

11:15 – Na kwadracie u królowej Elżbiety, czyli BUCKINGHAM PALACE. Warto zjawić się w tym miejscu o o 11:30, aby obejrzeć zmianę warty. Odbywa się ona codziennie od kwietnia do lipca i co drugi dzień w pozostałe miesiące. Szczerze mówiąc, zbyt wiele nie udało nam się zobaczyć. Tłumy oblegały ogrodzenie pałacu z każdej strony. Jeśli zależy Wam na dobrym miejscu, powinniście zjawić się tam co najmniej pół godziny wcześniej.

Buckingham Palace od 1837 roku pełni rolę domu dla brytyjskich monarchów. Jest to największy pałac królewski na świecie. Posiada 775 pomieszczeń, spośród których największym jest sala balowa o wymiarach 36x18m. Sama królowa Elżbieta II przyznała, że nigdy nie odwiedziła wszystkich pokojów. Metraż ogrodu jest równie konkretny – zajmuje 15 hektarów i jest największym prywatnym ogródkiem w mieście (właściwie słowo ogródek nie bardzo tutaj pasuje – mówiąc o kompozycji kwiatów i drzew zajmującej 15ha powinnam pozostać przy określeniu ogród). Nie można powiedzieć, że pałac prezentował się tak dostojnie od zawsze. Dwieście lat temu jego wnętrze… śmierdziało. Przyczyną była tragiczna wentylacja.

Buckingham PalaceJeśli ktoś ma nadzieję, że spotka kiedyś członków rodziny królewskiej, którzy kupują bułki w piekarni (trochę mnie poniosło, może i nie chodzą po bułki), pobierają pieniądze z bankomatu, czekają na wizytę u lekarza (tutaj też trochę poniosło), pływają w basenie i ćwiczą na siłowni, to muszę rozczarować. Jest to mało prawdopodobne, ponieważ mieszkańcy Buckingham  posiadają w budynku własne sklepy, bankomat, gabinet lekarski, basen, siłownię. Niektórzy twierdzą, że znajduje się tam również sekretna stacja metra. Niewiele brakowało do tego, aby stworzyć w nim British Museum. Ostatecznie zrezygnowano z tego pomysłu na rzecz tańszego budynku. Poza członkami rodziny królewskiej i służbą, sto lat temu w pałacu mieszkał kiedyś bezdomny. Po utracie przez niego domu jego znajomy – a zarazem jeden z pracowników Buckingham Palace – postanowił udzielić mu schronienia u brytyjskich monarchów w nadziei, że zdoła utrzymać jego obecność w tajemnicy.

W przeciwieństwie do odwiedzających pałac turystów, którzy nie mogą zobaczyć większości pomieszczeń w Buckingham, psy – zgodnie z regulaminem domostwa członków rodziny królewskiej – mogą przebywać w każdej części budynku. Zapewne niemałą zasługę ma w tym królowa Elżbieta II, która uwielbia psy, zwłaszcza czworonogi rasy corgi.

W sierpniu i we wrześniu wnętrze pałacu udostępnia się odwiedzającym – podczas tych dwóch miesięcy rodzina królewska udaje się na wakacje. Ceny za wstęp można sprawdzić tutaj

Buckingham PalacePo obejrzeniu warty (a raczej telefonów i selfie stick, które atakowały z każdej strony) powędrowałyśmy na Trafalgar Square, przechodząc przez THE MALL – reprezentacyjną ulicę w Londynie, która w niedzielne południe staje się deptakiem dla spacerowiczów.

Buckingham PalaceZanim pokonałyśmy całą długość The Mall,  skręciłyśmy w prawo, wstępując do HORSE GUARDS PARADE – największego placu defilad w centrum miasta, do którego przylegają koszary królewskie. Co roku, 21 kwietnia odbywają się tam obchody moich urodzin. W tym dniu rocznicę narodzin świętuje także Elżbieta II – możliwe, że jest to kolejny powód tej parady. W przeszłości w tym miejscu rozgrywano turnieje rycerskie. Na placu odbywają się wydarzenia związane nie tylko z jazdą konną. W czasie Igrzysk Olimpijskich w 2012 roku powstało tam boisko do siatkówki plażowej.

Uroczysta zmiana warty Strażników Konnych w tym miejscu to ciekawa atrakcja. Co więcej, nie jest ona tak popularna jak zmiana Gwardii Królewskiej przy Buckingham Palace – istnieje więc ogromna szansa na to, że uda się Wam cokolwiek zobaczyć. Wydarzenie odbywa się od poniedziałku do soboty o godz. 11:00 i w niedzielę o 10:00. 

Buckingham PalacePo Horse Guards Parade wracamy na THE MALL, który rozciąga się od pałacu Buckingham aż po Admiralty Arch – budowlę z 1912 roku, która powstała na zlecenie króla Edwarda VII. Obecnie jest to jeden z większych i najbardziej zabytkowych biurowców w Londynie, który wkrótce może przekształcić się w luksusowy hotel (na razie są to tylko plany).

Admiralty Arch

12:10 – czas na TRAFALGAR SQUARE!

Trafalgar Square zawdzięcza swoją nazwę bitwie pod Trafalgarem. Poza Galerią Narodową znajduje się tam 55-metrowa kolumna zwycięskiego dowódcy Nelsona, a także pomnik króla Jerzego IV i generałów: Havelocka oraz Napiera. Planowano też wzniesienie czwartego pomnika jakiejś ważnej osobistości na koniu, ale… zabrakło na to pieniędzy. Plac zdobią ogromne lwy odlane z brązu i fontanna, która powstała w przeddzień wybuchu II wojny światowej. W czasie świąt centralne miejsce na placu zajmuje ogromna choinka, wysyłana co roku przez Norwegów w akcie wdzięczności za pomoc w II wojnie światowej. 31 grudnia odbywają się tam brytyjskie wersje sylwestra z jedynką. 

Jeśli ktoś dysponuje większą ilością czasu niż 24h i chciałby zobaczyć słynne Słoneczniki van Gogha lub prace Da Vinci, Rembrandta, Michała Anioła, Rubensa oraz Botticellego, powinien wybrać się do Galerii Narodowej przy Trafalgar Square. Zachęcam do udziału w godzinnej i bezpłatnej wycieczce po muzeum (od poniedziałku do piątku o 11:30 i 14:30, szczegóły tutaj). 

Lecimy dalej, w kierunku Piccadilly Circus (8min spacerem z Trafalgar Square). Po drodze mijamy kilka ładnych budynków i słynne czerwone budki. Właściwie to powstrzymam się od komentarza. Chyba najlepiej będzie jeśli wstawię zdjęcia opisujące to, co chciałabym przekazać:

PICCADILLY CIRCUS z pewnością kojarzy większość osób. Dla niektórych to zwykły plac z paroma konkretnymi reklamami. Dla innych – jeden z symboli Londynu. Dla mnie jest to miejsce z obrazów w Ikea, które ma w sobie to coś. Być może charakteru dodał mu występ jednego z ulicznych artystów. Reklamy rozświetlają to miejsce od 1908 roku, z kilkoma przerwami. Wyłączono je m.in. po śmierci Winstona Churchilla i księżnej Diany.

Po 5 minutach spaceru jesteśmy już w CHINATOWN.

Skąd wzięli się tam Chińczycy? East India Company od XVIII wieku zatrudniała sporo marynarzy z Państwa Środka, którzy osiedlili się w Londynie na stałe i stworzyli w nim własne lokale gastronomiczne, ośrodki kulturalne i handlowe. Najpopularniejszą częścią Chinatown jest Gerrard Street. Na tej ulicy można znaleźć najlepsze chińskie restauracje i salony masażu.

To ciekawy skrawek Londynu, który zdecydowanie warto zobaczyć. Nie nastawiałabym się jednak na jego wybujałe opisy, które znalazłam w kilku przewodnikach. Według nich jest to niezwykle egzotyczne miejsce, wypełnione zapachem orientalnych potraw. Co jak co, ale zapachy w tej dzielnicy do orientalnych (i przyjemnych) raczej nie należały. Być może jest to właśnie jedna z rzeczy, która upodabnia je do Państwa Środka. Chiński klimat tworzy tzw. brama pai fang, która wyznacza początek i koniec Chinatown, a także czerwone lampiony nad głowami spacerowiczów. 

Chinatown wchodzi w skład SOHO, zwanego centrum rozrywki Londynu. Do niedawna tę część miasta porównywano do dzielnicy czerwonych latarni w Amsterdamie. Nie bez powodu – mieściło się tam wiele sex shopów i domów publicznych. Obecnie zastąpiono je sporą liczbą barów, restauracji, klubów (wiele z nich dla społeczności LGBT), sklepów, kin, salonów gier i nowoczesnych biurowców. To również dzielnica kontrastów – oprócz setek imigrantów (głównie w Chinatown) Soho zamieszkują przede wszystkim bogaci londyńczycy.

13:00 – po Trafalgar Square, Piccadilly Circus, Chinatown i rozeznaniu w londyńskim Soho pora na… obiad. Polecam wspomnianą na początku wpisu niewielką restaurację Ben’s Fish and Chips (200 Shaftesbury Ave), w której – jak sama nazwa wskazuje – serwują sławne wyspiarskie Fish and Chips. Koszt konkretnego obiadu z napojem wyniósł 9,99 funtów. 

14:00 – Po obiedzie i chwili odpoczynku odhaczyłyśmy kolejny punkt wyjazdu: BRITISH MUSEUM (7 minut spacerem z Ben’s Fish and Chips). Autorzy przewodników po Londynie twierdzą, że powinno się na nie przeznaczyć cały dzień. Mimo, że wystawy są naprawdę interesujące to jeden dzień musiał nam wystarczyć nie na muzeum, ale na cały Londyn. Poprzestałyśmy więc na spędzeniu tam 3 godzin. Udało nam się zobaczyć eksponaty, które najbardziej nas interesowały. Przed wejściem ustaliłyśmy co chcemy obejrzeć i gdzie znajdują się poszczególne rzeczy – to zdecydowanie usprawniło nasze zwiedzanie.

Wstęp do muzeum jest bezpłatny. Otwarte codziennie od 9:00 do 17:30, w piątki do 20:30. Istnieje możliwość wypożyczenia multimedialnego przewodnika w cenie 5 funtów (4,5 funtów dla studentów i 3,5 funtów dla dzieci do 12 roku życia).

Jak można w skrócie opisać to miejsce? Żywa (choć może to słowo akurat nie pasuje do ekspozycji mumii) lekcja historii. Eksponaty rozmieszczono w ogromnych salach i posortowano według pochodzenia geograficznego oraz wieku. To przedmioty związane z kulturą egipską, grecką, rzymską, rzymsko-bizantyjską, azjatycką, amerykańską, afrykańską i bliskowschodnią.

Najpopularniejszymi eksponatami są: Mumia Kleopatry, kamień z Rosetty, dzięki któremu udało się odczytać pismo hieroglificzne, rzeźby asyryjskie z pałacu w Nimrud, człowiek z Lindow – ciało pochodzące z początków epoki żelaza, popiersie Nefretete, a także ogromny zbiór mumii, sarkofagów i przedmioty z grobowców faraonów.

dav
Dziedziniec Królowej Elżbiety II robi wrażenie
mde
Mumia Kleopatry
dav
Zafascynowani turyści
sdr
Kamień z Rosetty i 12345678 osób

Przed 17:00 zakończyłyśmy wizytę w British Museum i wróciłyśmy na Oxford Street. Nie obyło się bez przystanku w ogromnym PRIMARKU – trzypiętrowym (o ile dobrze pamiętam) sklepie bez końca, w którym jakimś dziwnym trafem sprzedawano wszystkie rzeczy jedynie w promocji. Jeśli ktoś obawia się, że wróci do domu ze zbyt wielką sumą pieniędzy to oczywiście jest na to sposób – wizyta na Oxford Street rozwiąże ten problem, a także wiele innych – m.in. zbyt dużo czasu w Londynie. Jakoś tak niespostrzeżenie zleciało nam w tym miejscu 1,5h.

sdr

Około 18:30 powędrowałyśmy w kierunku metra (Bond Street Station) i stamtąd udałyśmy się do stacji Westminster (szarą linią Jubilee, kierunek: Stratford). Kupiłyśmy bilety jednorazowe w maszynach na stacji metra za 4,90 funtów. Sporo osób polecało nam przed wyjazdem kartę Oyster. Nie skorzystałyśmy z niej bo planowałyśmy jedynie dwa przejazdy w czasie pobytu w Londynie. Ostatecznie odbyłyśmy trzy rundki metrem z biletem jednorazowym.

bond street station - westminster

Oczekując zachwycającej panoramy na BUDYNEK PARLAMENTU zastałyśmy to… Przyznaję, że mam ogromne „szczęście” do rusztowań. Czasami odnoszę wrażenie, że rozkładają je specjalnie przed moim przyjazdem. A tak zupełnie poważnie – w 2017 roku rozpoczął się remont generalny najsławniejszej wieży zegarowej na świecie, który prawdopodobnie zakończy się w 2021 roku.

Mimo, że najpopularniejszą część budowli zakryto po samą górę, widok znad Tamizy i tak zrobił na mnie wrażenie. Jeszcze nigdy widziałam tak pięknej panoramy z rusztowaniem w roli głównej. Co ciekawe, Big Ben to nie nazwa wieży zegarowej, a dzwonu o wadze 13 ton, który się w niej znajduje. Wieża zegarowa, którą większość mylnie nazywa Big Benem tak naprawdę jest Wieżą Elżbiety. Posiada 4 tarcze liczące 7,5m i wskazówki o długości 4,25m. Symbol Wielkiej Brytanii stanowi część gmachu parlamentu, który powstał w latach 1840-1870. Średniowieczny pałac, który wcześniej zajmował to miejsce, spłonął w 1834 roku. Istnieje możliwość odbycia 90-minutowej wycieczki po parlamencie z przewodnikiem (bilety można zakupić tutaj).

Zegar na wieży Elżbiety nie zawsze był tak punktualny, jak w dzisiejszych czasach. W 1949 roku odnotowano 40-minutowe spóźnienie za sprawą… odpoczywających sobie na wskazówce ptaków. W 1962 roku przyczyną 10-minutowego opóźnienia było zatrzymanie wskazówki z powodu dużej ilości śniegu.

sdr
Widok na rusztowania Big Bena i Parlament

19:00 – postanowiłyśmy, że skorzystamy z atrakcji będącej kolejnym symbolem miasta – LONDON EYE. Skończyło się jedynie na postanowieniach. Jako, że miałyśmy „szczęście” podczas tamtego wyjazdu, będąc na miejscu okazało się, że London Eye zamknięto wcześniej. No nic, przynajmniej sporo zaoszczędziłyśmy. Słyszałam jednak, że atrakcja warta jest swojej ceny – zwłaszcza jeśli ktoś wybiera się tam, aby podziwiać Londyn po zmroku.

Bilety warto zakupić on-line. To pozwoli Wam zaoszczędzić trochę funtów. Standardowe wejście dla osoby dorosłej (zakupione tutaj) kosztuje 24,30 funtów. Warto sprawdzić wcześniej godziny i dni otwarcia atrakcji (tutaj), aby nie spotkała Was taka niespodzianka jak naszą grupkę. 

dav

19:30 –  wracamy na stację metra Westminster i jedziemy w kierunku LONDON BRIDGE (tak nazywał się też nasz przystanek, szara linia, kierunek North Greenwich). Po wyjściu ze stacji przyszła kolej na zwiedzanie pubu (THE MUDLARK – polecam!). Po całym dniu zwiedzania i tłumaczeniu przez barmana jakie rodzaje piwa oferuje, czego warto spróbować i co może nam polecić zapamiętałam jedynie, że zamówiłam piwo. Bardzo dobre piwo. 

trasa nr 3bty20:30 – po zwiedzaniu pubu spacer zrobił się jakiś taki lżejszy i przyjemniejszy. Odwiedziłyśmy kolejny i ostatni już tego dnia symbol miasta, wiktoriański TOWER BRIDGE. Wybudowano go na początku lat 90-tych XIX wieku.

Budowla posiada dwa przęsła, które podnoszą się do góry pod kątem 86 stopni w 90 sekund (dobry czas, biorąc pod uwagę, że każdy z nich waży 1100 ton). Cały mechanizm podnoszenia umieszczono w dwóch wieżach, w których znajduje się również muzeum historii mostu. Obecnie górny pomost jest dostępny dla turystów (od niedawna można tam pospacerować po szklanej podłodze), ale w latach 1909 – 1982 wejście dla pieszych zamknięto ze względu na sporo samobójstw. W ciągu pierwszego miesiąca od powstania Tower Bridge, most podnosił się aż 600 razy, wpuszczając wysokie statki do centrum miasta. Obecnie podnoszenie przęseł jest konieczne jedynie kilka razy w tygodniu.

Po lewej stronie od Tower Bridge widoczna jest twierdza TOWER OF LONDON – budowla o charakterze obronnym, która często musiała odpierać wroga. W przeszłości miała sporo różnych funkcji: od królewskiej rezydencji, po zoo i okrutne więzienie. Było to miejsce dokonywania pokazowych egzekucji. Przetrzymywano tam m.in. króla Anglii Henryka IV, królową Annę Boleyn i Thomasa More. W twierdzy znajduje się sporo broni, zbroje oraz insygnia koronacyjne (w tym największy na świecie brylant). Budynek do dziś zamieszkiwany jest przez naczelnika, strażników i ich rodziny oraz urzędników.

Bilety na górną część Tower Bridge można zakupić tutaj (jeśli wybieracie się tam z rodziną, wejście rodzinne będzie korzystniejsze cenowo). Godziny otwarcia: październik – marzec od 9:30 do 17:00, kwiecień – wrzesień od 10:00 do 17:30.

mde
Po lewej – Tower of London, po prawej – Tower Bridge

W pobliżu Tower Bridge mieści się także nowoczesny RATUSZ MIASTA, który powstał w 2002 roku. Jego szklana fasada wraz z panelami fotowoltaicznymi zapewnia maksymalne wykorzystanie światła słonecznego. 45-metrowy budynek zasilany jest energią odnawialną. Poza ratuszem i wieloma nowoczesnymi budynkami, nad brzegiem Tamizy zobaczycie też HMS Belfast – brytyjski okręt, który brał udział w II wojnie światowej.

bmd
Nowoczesny ratusz miasta nocą

O 21:30 kierunek DOVER CASTLE HOSTEL. Ruszamy do hostelu, wypompowane po intensywnym dniu zwiedzania brytyjskiej stolicy.

powrót do hostelu


D Z I E Ń   D R U G I :

Nasz dzień rozpoczynamy nieco później niż dzień pierwszy – wtedy wstałyśmy o 3:40, teraz możemy pospać do 8:00. Po śniadaniu w hostelu, ogarnięciu się i zebraniu rzeczy, o 9:00 wychodzimy na miasto. Drugi dzień w brytyjskiej stolicy nie był już tak napięty. Nasz lot powrotny był o 16:00, więc o 14:00 planowałyśmy zjawić się na lotnisku (o 12:00 odjechałyśmy autobusem z Victoria Station w kierunku lotniska). Pozostało nam kilka godzin na spacer i poznanie kilku ciekawych miejsc, na które nie wystarczyło czasu poprzedniego dnia.

Trasa - dzień 2

9:00 – kierunek: BOROUGH MARKET (po drodze zahaczamy o Tesco i zapewniamy sobie prowiant na cały dzień). To miejsce jest prawdziwym odzwierciedleniem Londynu – znajdziecie w nim kuchnie z całego świata, które serwują mieszkańcy miasta tworzący mieszankę kulturową. To najstarszy i najpopularniejszy targ w Londynie, odwiedzany przez znakomitych brytyjskich szefów kuchni (np. Gordon Ramsay). To miejsce pojawiło się też w wielu filmach, m.in. w przygodach Bridget Jones.

Po 8 minutach jesteśmy już przy SHAKESPEARE’S GLOBE. Okrągła budowla jest rekonstrukcją teatru szekspirowskiego, który spłonął w 1613 roku. Podczas jednego z przedstawień wystrzelono armatę – efekty specjalne wymknęły się spod kontroli, wywołując pożar. W teatrze szekspirowskim występowali jedynie mężczyźni (w role kobiet wcielali się młodzi chłopcy). Jeśli dana sztuka nie przypadła widzom do gustu, rzucali jedzeniem w aktorów.

bty
Shakespeare’s Globe

10:30 – udajemy się w kierunku MILLENIUM BRIDGE, jednego z najciekawszych mostów w Londynie. Patrząc na schody, które najwyraźniej sugerują drogę na skróty, wybrałyśmy nieco dłuższą trasę – spacer promenadą.

bty
Schody sugerują drogę na skróty – przez Tamizę

MILLENIUM BRIDGE powstał w 2000 roku. Konstrukcje stalowe wykonywało wiele firm. Jedną z nich był polski Mostostal Zabrze. Most zamknięto na dwa lata już trzeciego dnia po hucznym otwarciu z nietypowej przyczyny. Podczas ogromnej ilości osób na Millenium Bridge zaobserwowano zjawisko zbiorowej synchronizacji – spacerowicze nieświadomie zsynchronizowali kroki, wywołując wibracje kładki. Wyczuwając je, przyspieszyli – przez co drgania zwiększyły się jeszcze bardziej.

Millenium Bridge to jeden z mostów, który prowadzi do najpiękniejszej (moim zdaniem) świątyni w Londynie. Tworząc KATEDRĘ ŚWIĘTEGO PAWŁA architekt Christopher Wren czerpał inspirację z Bazyliki Świętego Piotra w Rzymie. Londyńska katedra jest dosyć młoda (sprawia wrażenie znacznie starszej) – jej budowę zakończono w 1710 roku. Najbardziej charakterystycznym elementem jest kopuła o średnicy 50 metrów. Konstrukcja sprawia wrażenie lekkiej (mimo, że waży 700 ton).

Oglądając zdjęcia z wnętrza katedry żałuję, że nie udało nam się wejść do środka. Ceny za wstęp uniemożliwiły zwiedzanie świątyni – jak już wspominałam był to wyjazd niskobudżetowy. Przynajmniej mamy powód po powrotu. Tak właśnie się pocieszamy (w sumie pomaga). Szczegóły dotyczące godzin otwarcia katedry w poszczególne dni, a także cen za bilety można znaleźć tutaj. 

11:00 ostatni przejazd metrem ze stacji St. Paul’s do Victoria Station (linia czerwona Central: kierunek West Ruislip, przystanek w Oxford Circus Underground Station, po czym przesiadka na niebieską linię Victoria: kierunek Brixton, przystanek Victoria Station – w sumie przejazd z przesiadką zajął jakieś 20 minut). Stamtąd wzięłyśmy autobus na lotnisko (w tym samym miejscu co przystanek, w którym wysiadłyśmy po przyjeździe do Londynu – informacja z dokładnym adresem  podana jest na biletach) i zakończyłyśmy ekspresowy pobyt w Londynie.

ostatni przejazd metrem
Ostatni przejazd metrem w Londynie – powrót do Victoria Station

Po 24h mamy świadomość tego, że nie udało nam się w pełni poznać brytyjskiej stolicy. Niemniej jednak, zobaczyłyśmy najpopularniejsze symbole miasta. Komu polecamy taki wyjazd? 

  • jeśli znajdziecie w portfelu 400-450zł (koszt zależy od ceny za bilety),
  • od zawsze chcieliście poznać brytyjską stolicę, 
  • szukacie ciekawego pomysłu na weekend,
  • macie jedynie 26 dni urlopu, których nie chcecie ruszać,

TO KRÓTKI POBYT W TYM MIEŚCIE JEST WŁAŚNIE DLA WAS! Po powrocie dajcie znać, czy plan okazał się przydatny i co jeszcze – Waszym zdaniem – powinno się w nim znaleźć!